Πλησιάζει η ημέρα που όλα τα νηστίσιμα μοιάζουν gourmet!

Μυρουδιές από χταπόδι, σουπιές , γαρίδες κι όλα τα όστρακα αραδιασμένα σε ένα γιορτινό τραπέζι που γοητεύει και το πιο δύσκολο στομάχι!

Η Καθαρή Δευτέρα είναι ιεροτελεστία.

Μαζευόμαστε πάντα όλοι και κονταροχτυπάμε τις μαγειρικές μας εμπνεύσεις. Άλλοτε με επιτυχία κι άλλοτε με συννεφιασμένο βλέμμα…

Η σπεσιαλιτέ η δική μου, τα γεμιστά καλαμάρια στο φούρνο, με ρύζι, σταφίδες και μπόλικο κρεμμυδάκι….

Η Μαίρη με μαεστρία εμφανίζει κάθε χρόνο την χειροποίητη ταραμοσαλάτα της. Ξέρεις , εκείνη που πρέπει να «στάζεις » το λάδι σταγόνα – σταγόνα και να ανακατεύεις μέχρι να πετύχεις το πήξιμο του μείγματος. (Θεέ μου και μόνο που το έκανα εικόνα, κουράστηκαν τα χέρια μου….)

Η Νατάσα έρχεται να μας επισκιάσει με την γαριδομακαρονάδα της, «μεθυσμένη» από ούζο και μυρωδιές από κόκκινη πιπεριά.

Στο τραπέζι που το βλέπεις ότι αρχίζει να βαραίνει από πιάτα , γεύσεις και μπόλικο τσίπουρο δεν λείπει ποτέ η σπιτική λαγάνα του Μάνου. Η τραγανή με το μπόλικο σουσάμι, που μοσχομυρίζει και ξεπερνά κάθε παρόμοια του διπλανού φούρνου.

Κι εκεί ανάμεσα σε πιρουνιά, γουλιά και γέλιο ξεπηδά ο διαγωνισμός στο πόσα όστρακα μπορεί να ανοίξει ο καθένας…  «Μπόλικο λεμόνι», φωνάζει ο Παναγιώτης, γελά η Κορίνα που  βλέπει σχεδόν ερωτεύσιμα τα στρείδια και τις γυαλιστερές…

Ριζότο εμπνευσμένο της στιγμής , με ότι υλικό έχει στο ψυγείο δημιουργεί ο Γιώργος και μας αφήνει κάθε χρόνο να «τρώμε την σκόνη» του….

Το αστείο είναι ότι όλο αυτό το τσιμπούσι , το εθιμοτυπικό και «light »  μπορεί να κρατήσει ώρες…

Να χρειάζεσαι μετά μερικά κουτάκια σόδες για να συνέλθεις από τις κρασάτες σουπιές, την σκορδάτη παντζαροσαλάτα κι όλα τα άλλα που έχεις δοκιμάσει!

Αυτή είναι όμως πάντα η δική μας Καθαρή Δευτέρα.

Μου θυμίζουμε κάτι τραπέζια της «Λωξάντρας» που όλα είναι αγαπησιάρικα και αυθεντικά…. Καθαρά και διάφανα , όπως το τσίπουρο που δεν μπορώ ακόμη να δοκιμάσω!

Φιλί – σαρακοστιανό – στέλνω σε όλους!