Τι να πρωτοπώ, από που να ξεκινήσω για την αγαπημένη αυτή περίοδο! Μάλλον έγινε η πιο αγαπημένη όλων των εποχών, από τότε που έκανα οικογένεια δική μου. Και για να γίνω πιο ακριβής από τότε που έφερα τα κορίτσια μου στην ζωή!

Πόσο μαγικά βρε παιδί μου αλλάζουν τα θέλω σου , τα γούστα σου , οι επιθυμίες σου και οι απολαύσεις της καθημερινότητας σου όταν τις μοιράζεσαι αλλιώτικα. Δεν συμφωνείς?  Ευλογημένη υπόθεση καταρχήν , να υπάρχει ένα εξοχικό κοντά στην θάλασσα. Ευλογημένη συγκυρία να μπορείς κάθε χρόνο να “ξεχνιέσαι” εκεί για 2 σχεδόν μήνες μακριά από την αστική βαβούρα και γεμάτη άγχος καθημερινότητα.

Στο Αλεποχώρι, νιώθω να αδειάζει το μέσα μου από σκοτούρες, σκέψεις , ευθύνες και ξαναγυρνάω σε εφηβικά ή παιδικά μονοπάτια που τα περπατάω μόνο με τον Μάνο και τα κορίτσια. Και που όλα τα πρωινά μας βρίσκουν μέχρι αργά στην θάλασσα, με τόσες φωτογραφικές αναμνήσεις – ίσα που βουρκώνω στην εικόνα τους – οι οποίες διάλεξα να στολίζουν το ψυγείο της Αθήνας για να βλέπω τα καλοκαίρια τους – των κοριτσιών μου – και πόσο μέσα στα χρόνια μεγάλωναν κι άλλαζαν!

Γιατί έτσι επέλεξα να βλέπω την ζωή να περνά από μπροστά μας! Μέσα από τα καλοκαίρια των κοριτσιών…

Τα μεσημέρια που πάντα ζητάς την χαλάρωση μετά τον ήλιο και το μπάνιο, είναι η ώρα που “ρουφάω” ότι βιβλίο έχω προμηθευτεί από Αθήνα. Μόνο εκεί και μόνο τα καλοκαίρια, καταφέρνω να διαβάζω , όσο δεν θα διάβαζα όλο τον υπόλοιπο χρόνο. Δική μου προσωπική απόλαυση, αυτή.

Τα βράδια στο εξοχικό αποκτούν την ατμόσφαιρα της γειτονιάς, της παλιάς που εγώ δεν έζησα, που όλοι βγαίνουν στο δρόμο και μιλάνε όρθιοι για ώρες; Αυτό! ΄Εχει πλάκα.

Και μετά φτάνει η πιο χαλαρωτική στιγμή , η ώρα που απολαμβάνεις με αγαπημένα ξαδέρφια και φίλους τα παγωμένα ποτήρια μπίρας. Γιατί στην δικό μας μικρόκοσμο του καλοκαιριού, όλα γίνονται με ιεροτελεστία. Μια κατάψυξη  από στριμωγμένα παγωμένα ποτήρια, για να συμπληρώνουν ιδανικά το σκηνικό που έχεις στήσει.

 

Κι αφού έχουν δοκιμάσει όλοι τα δικά μας βιολογικά από το μποστάνι μας, θα έρθει η πιατέλα με το παγωμένο καρπούζι και πεπόνι που κόπηκαν το προηγούμενο πρωί από τον κήπο. Αλλη ευλογία κι αυτή! Να απολαμβάνεις τους δικούς σου καρπούς και να έχεις έναν “αυτοδημιούργητο γεωπόνο” μέσα στα πόδια σου.

Kάπως έτσι φτάνουμε και στον Αύγουστο, που όταν καταφέρνουμε να προγραμματίσουμε μια εβδομάδα, την κάνουμε την απόδραση και φεύγουμε για την αγαπημένη μας Κέρκυρα. ‘Αλλος έρωτας αυτός…

Για την Κέρκυρα θα μπορούσα να μιλάω για ώρες και να γεμίζω πολλές σελίδες. Της αξίζει άλλη αναφορά, κάποια άλλη στιγμή , και θα το κάνω αργότερα.

΄Ολα αυτά λοιπόν , για εμάς ξεκινάνε σε λίγες μέρες, κι η χαρά της αναμονής δυναμώνει σαν του μικρού παιδιού που του έταξαν εκδρομή και πολλά παγωτά!

Πολλά παγωτά, έτσι όπως κάποτε ένας παππούς έφερνε σε μια αχόρταγη μικρή, μια σακούλα παγωτά κι εκείνη σχημάτιζε χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Ονόματα δεν λέμε…..

Κοίτα να περνάς καλά και να θυμάσαι ότι η ζωή αν το θες μπορεί να είναι μόνο καλοκαίρι!

Άννα