Ξεκινάς και τρέχεις …

Επέστρεψες στην πόλη με μια μικρή κατάθλιψη , έτσι;

Σου λείπει η ανεμελιά των διακοπών, η απουσία από το  ξυπνητήρι , οι παρέες και τα παγωμένα ποτήρια τα βράδια!

Σκέψου πως κάθε χρόνο , λέμε τα ίδια πράγματα. Και κάθε χρόνο ξαναλέμε πόσο γρήγορα περνά ο καιρός και πότε μαγικά, τα λέμε πάλι την ίδια εποχή!

Είναι λίγο αστείο , η αλήθεια είναι … Να μην μπορείς να συμβαδίσεις αμέσως κι άνετα με την εποχή που αλλάζει.

Με το καλοκαίρι που τελειώνει και το φθινόπωρο που ξεκινά.

Το πήρα απόφαση.

Να μην μουρμουράω που κλείστηκα στο μπαλκόνι της Αθήνας ή μπροστά από την τηλεόραση ψάχνοντας καμιά καλή ταινία για το βράδυ.

Να μην γκρινιάζω που το μετρό με ζεσταίνει αφόρητα τα μεσημέρια, όταν είναι κάποιος παλιός συρμός χωρίς κλιματισμό.

Το πήρα απόφαση.

Θα θυμηθώ όμορφες μέρες του Σεπτέμβρη που έζησα και που θα ξαναζήσω!

Θα χαμογελάσω κρυφά στον εαυτό μου και θα του υποσχεθώ πως θα περάσουμε όμορφα και στην πόλη.

Κι αν η διάθεση κάποιες στιγμές «πέφτει» επειδή κάτι σου λείπει, βγες έξω , κάνε μια μεγάλη βόλτα λίγο πριν σουρουπώσει , και κάνε σχέδια για τους μήνες που έρχονται.

Σχεδίασε ταξίδια χειμερινά, μια μικρή ανανέωση στο καθιστικό, μια νέα συνδρομή στο γυμναστήριο και οτιδήποτε τελοσπάντων θα σε κάνει να νιώθεις καλά!

Καλύτερα κι από το καλοκαίρι σου…

 

Φιλί μεγάλο και φθινοπωρινό!